Էլ սեթևեթելու ժամանակը չէ

Ինչո՞ւ Արամ կաթողիկոսը թեկուզ ուշացումով տակնուվրա չի անում քրիստոնյա աշխարհը։ Նա այդ հնարավորություններն ունի, ամեն օր նստում-վեր է կենում ղպտի, ասորի ու այլ եկեղեցիների առաջնորդների հետ։ Մեկ-երկու հայտարարությամբ ձեռքերը լվանալը ելք չէ։

Եթե չակտիվացավ, գործնական քայլերի չդիմեց՝ ուրեմն մտահոգությունս տեղին է։

Ինչի՞ն է սպասում։

Եթե նեռի նկրտումները հաջողվեն ու Էջմիածինը տկարանա՝ Սփյուռքի թեմերը կդադարեն ենթարկվել Էջմիածնին, ի՞նչ է լինելու նրանց ճակատագիրը։

Գուցե Անթիլիասը հենց դրա՞ն է սպասում՝ այդ թեմերը կլանելու համար։

Արամ կաթողիկոսը պարտավոր է փարատել այս մտահոգությունը, եթե, իհարկե, այս ամենը նրա սրտով չէ։

Կարո ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ